பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் சீனா ஒரு பயங்கரமான நோயில் சிக்கியிருந்தது. அந்த நோயின் பெயர் அபின். பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனி, இந்தியாவில் விளைவித்த அபினை சீனாவுக்கு ஏற்றுமதி செய்து, லட்சக்கணக்கான சீன மக்களை போதைக்கு அடிமையாக்கியது.

காரணம் எளிது — சீனாவிடம் தேநீர், பட்டு, பீங்கான் பாத்திரங்கள் போன்றவற்றுக்கு ஏராளமான தேவை இருந்த பிரிட்டனுக்கு, அதற்குப் பதிலாக விற்க வேறு எதுவும் இல்லை. அபின் அந்த வர்த்தக இடைவெளியை நிரப்பியது, ஆனால் ஒரு நாட்டையே சீரழித்தது.

1839ல் லின் ஜெக்சு (Lin Zexu) என்ற தளபதி, கான்டன் துறைமுகத்தில் ஆயிரக்கணக்கான பெட்டி அபினை கடலில் அழித்தார். இது முதல் அபின் போருக்கு (First Opium War) வழிவகுத்தது. சீனா தோற்றது. நான்கிங் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது, ஹாங்காங் பிரிட்டனுக்கு கொடுக்கப்பட்டது. இரண்டாம் அபின் போரும் (1856-60) சீனாவை மேலும் பலவீனப்படுத்தியது. இந்த காலகட்டத்தை சீன வரலாறு "அவமான நூற்றாண்டு" (Century of Humiliation) என்று அழைக்கிறது.

இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் கூட, சீன மக்கள்தொகையில் கணிசமான பகுதியினர் அபின் புகைப்பழக்கத்தில் சிக்கியிருந்தனர். குடும்பங்கள் சிதைந்தன, விவசாய நிலங்கள் அபின் பயிருக்கு மாற்றப்பட்டன, தேசத்தின் உற்பத்தித்திறன் வீழ்ச்சியடைந்தது.

1949ல் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தபின், மாவோ சேதுங் தலைமையில் மிகக் கடுமையான, இரக்கமற்ற நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன. இது ஒரு படிப்படியான சீர்திருத்தம் அல்ல — ஒரு தேசிய அளவிலான, இராணுவ ரீதியான தாக்குதல் போல் நடத்தப்பட்டது:

- அபின் விற்பனையாளர்கள், கடத்தல்காரர்கள் பகிரங்கமாக தண்டிக்கப்பட்டனர், பலர் மரண தண்டனைக்கு உள்ளானார்கள்.

- போதைக்கு அடிமையானவர்கள் கட்டாய மறுவாழ்வு முகாம்களில் சேர்க்கப்பட்டனர்.

- கிராம மற்றும் நகர்ப்புற குழுக்கள் மூலம் சமூக அழுத்தம் ஏற்படுத்தப்பட்டது — பொது இடங்களில் அவமானப்படுத்துதல், குடும்ப அமைப்பையே கண்காணிப்புக் கருவியாக பயன்படுத்துதல்.

- அபின் பயிரிடும் நிலங்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு, உணவுப் பயிர்களுக்கு மாற்றப்பட்டன.

இந்த கடுமையான அணுகுமுறை, மனித உரிமை பார்வையில் இன்று விமர்சிக்கப்படுகிறது என்றாலும், முடிவு அதிர்ச்சியூட்டும் அளவுக்கு வேகமாக இருந்தது — சில ஆண்டுகளுக்குள், 1950களின் நடுப்பகுதிக்குள், சீனாவில் பகிரங்க அபின் பயன்பாடு கிட்டத்தட்ட முழுமையாக அகற்றப்பட்டது.

சீனாவின் இந்த கதை, ஒரு நாடு எப்படி அடிமைத்தனத்திலிருந்து இறையாண்மைக்கு நகர்ந்தது என்பதற்கான உதாரணம். ஆனால் இதே நேரத்தில், அதிகார மையப்படுத்தல் மூலம் பெறப்பட்ட "வெற்றி"யின் விலையையும் நாம் கேள்வி கேட்க வேண்டும். இன்று சீனா தொழில்நுட்பம், குறைக்கடத்திகள் (semiconductors) போன்ற துறைகளில் தன்னிறைவை நோக்கி பாயும் வேகத்தை பார்க்கும்போது, அந்த "அவமான நூற்றாண்டை" மீண்டும் அனுபவிக்கக் கூடாது என்ற உறுதியே அதன் பின்னணியில் இருப்பதை புரிந்துகொள்ளலாம்.